อภิธานศัพท์การแพทย์

แพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางคือแพทย์ที่ได้รับการรับรองคุณวุฒิในสาขาการรักษาเฉพาะทางใดสาขาหนึ่ง หลังจากได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม ผ่านการฝึกอบรมเป็นแพทย์ประจำบ้าน และสอบผ่านการสอบวุฒิบัตรผู้เชี่ยวชาญ

แพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง (전문의, jeonmuni) คือคุณวุฒิที่มอบให้แก่ผู้ที่สอบผ่านการสอบวุฒิบัตรผู้เชี่ยวชาญ หลังจากสำเร็จหลักสูตรแพทย์ฝึกหัด (intern) และแพทย์ประจำบ้าน (resident) ในโรงพยาบาล นอกเหนือจากใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรมที่ได้รับจากการสำเร็จการศึกษาจากคณะแพทยศาสตร์และการสอบผ่านการสอบระดับชาติ ระบบนี้อยู่ในความรับผิดชอบของ 보건복지부 (Ministry of Health and Welfare - กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ) โดยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางจะได้รับคุณวุฒิในสาขาใดสาขาหนึ่งจาก 26 สาขาเฉพาะทาง เช่น อายุรศาสตร์ ศัลยศาสตร์ กุมารเวชศาสตร์และวัยรุ่น เป็นต้น เนื่องจากคำว่า 'แพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง' ที่ปรากฏบนเว็บไซต์ของโรงพยาบาลหรือบนป้ายประชาสัมพันธ์เพียงอย่างเดียวไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่ามีคุณวุฒิดังกล่าวจริงหรือไม่ จึงมีวิธีตรวจสอบคุณวุฒิผู้เชี่ยวชาญและสาขาเฉพาะทางของแพทย์ผู้ให้การรักษาได้ผ่านการค้นหาข้อมูลโรงพยาบาลบนเว็บไซต์ของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) หรือผ่านข้อมูลที่สถานพยาบาลมีหน้าที่ต้องประกาศเปิดเผย ประชาชนทั่วไปมักเข้าใจสับสนระหว่างข้อความว่า 'มีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางให้การรักษา' กับข้อความว่า 'มีแพทย์ที่มีคุณวุฒิผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางปฏิบัติงานประจำอยู่ตลอดเวลา'

แพทย์ทั่วไป (일반의) หมายถึงแพทย์ที่ตรวจรักษาโดยมีเพียงใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม โดยไม่มีวุฒิบัตรแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง

แพทย์ทั่วไป (일반의, ilbanui) คือแพทย์ที่สำเร็จการศึกษาจากคณะแพทยศาสตร์และสอบผ่านการสอบระดับชาติจนได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม แต่ยังไม่ได้ผ่านหลักสูตรการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านหรือการสอบเพื่อรับวุฒิบัตรแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรมนั้นออกโดย 보건복지부 (Ministry of Health and Welfare กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ) และตามกฎหมายแพทย์ทั่วไปมีสิทธิระบุการให้บริการได้ในทุกสาขาการรักษา อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์การฝึกอบรมเชิงลึกเกี่ยวกับโรคเฉพาะบางอย่างย่อมแตกต่างจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง ดังนั้นจึงสามารถตรวจสอบแยกได้ว่าแพทย์ผู้ให้การรักษามีวุฒิบัตรแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางหรือไม่ จากเอกสารแนะนำการรักษาหรือเว็บไซต์ของสถานพยาบาล ประชาชนทั่วไปมักเข้าใจว่าหากโรงพยาบาลมีขนาดใหญ่ แพทย์ทุกคนย่อมเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง แต่ข้อเท็จจริงอาจไม่เป็นเช่นนั้น

전공의 (jeongong-ui, แพทย์ประจำบ้าน) เป็นคำเรียกรวมของแพทย์อินเทิร์นและเรสซิเดนต์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรมแล้ว และกำลังฝึกอบรมในโรงพยาบาลเพื่อเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ

แพทย์ประจำบ้าน (전공의) หมายถึงแพทย์ที่เข้ารับการฝึกอบรมภาคปฏิบัติในโรงพยาบาลเพื่อให้ได้คุณวุฒิเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ กระบวนการฝึกอบรมแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอนหลัก โดยขั้นแรกเป็นการปฏิบัติงานในฐานะอินเทิร์นเป็นระยะเวลา 1 ปี ซึ่งจะหมุนเวียนไปตามแผนกการรักษาต่าง ๆ เพื่อสั่งสมประสบการณ์ทางคลินิกพื้นฐาน หลังจากนั้นจึงเลือกสาขาวิชาเฉพาะทางและเข้ารับการฝึกอบรมในฐานะเรสซิเดนต์เป็นระยะเวลา 3~4 ปี โดยมุ่งเน้นในสาขาเฉพาะทางนั้น กระบวนการฝึกอบรมดังกล่าวมีการกำกับดูแลในด้านชั่วโมงการฝึกอบรม เนื้อหาการศึกษา และสภาพการทำงาน ผ่านระบบที่เกี่ยวข้อง เช่น การประเมินสภาพแวดล้อมการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านของกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) ประเด็นที่ประชาชนทั่วไปมักเข้าใจผิดคือการมองว่าแพทย์ประจำบ้านอยู่ในระดับผู้ฝึกงาน แต่ในความจริงแพทย์ประจำบ้านเป็นแพทย์อย่างเป็นทางการที่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรมอยู่แล้วและมีส่วนร่วมในการตรวจรักษา เพียงแต่อยู่ในกระบวนการฝึกอบรมเพิ่มเติมเพื่อให้ได้คุณวุฒิแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ดังนั้น การประเมินคุณสมบัติในการประกอบเวชกรรมหรือความเชี่ยวชาญให้ต่ำลงเพียงเพราะคำเรียกว่า "แพทย์ประจำบ้าน" จึงไม่ถือเป็นความเข้าใจที่ถูกต้อง

การรายงานข้อมูลบุคลากรทางการแพทย์คือระบบที่สถานพยาบาลต้องแจ้งสถานะบุคลากร เช่น แพทย์และพยาบาลที่สังกัดอยู่ ต่อหน่วยงานสาธารณสุขเป็นระยะ

การรายงานข้อมูลบุคลากรทางการแพทย์เป็นขั้นตอนที่สถานพยาบาลลงทะเบียนสถานะบุคลากรที่ปฏิบัติงานอยู่ ได้แก่ แพทย์ พยาบาล เภสัชกร และข้อมูลคุณวุฒิของบุคลากรเหล่านั้น ต่อหน่วยงานที่มีอำนาจกำกับดูแล โดยดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) ข้อมูลที่รายงานนี้จะถูกนำไปแสดงในระบบเปิดเผยข้อมูลโรงพยาบาลซึ่งบริหารจัดการโดย HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) และเผยแพร่ในรูปของสถานะบุคลากร ณ ช่วงเวลาที่กำหนด ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบได้โดยเข้าไปที่บริการข้อมูลโรงพยาบาลบนเว็บไซต์ของ HIRA เพื่อค้นหาจำนวนแพทย์ที่รายงานไว้ของสถานพยาบาลนั้น ๆ และสถานะบุคลากรแยกตามสาขาความเชี่ยวชาญ อย่างไรก็ตาม ควรตระหนักว่าข้อมูลบุคลากรที่รายงานไว้เป็นข้อมูล ณ เวลาที่รายงาน จึงอาจแตกต่างจากองค์ประกอบบุคลากรจริงในเวลาที่เข้ารับการรักษา

ระบบจัดระดับภายใต้ประกันสุขภาพ ที่แบ่งเกณฑ์การคิดค่าบริการผู้ป่วยในตามสัดส่วนของบุคลากรพยาบาลเทียบกับจำนวนเตียง

ระดับการพยาบาล (간호등급) เป็นระบบที่แบ่งสถานพยาบาลออกเป็นหลายระดับ โดยใช้เกณฑ์สัดส่วนของบุคลากรพยาบาลที่จัดวางไว้เทียบกับจำนวนเตียงผู้ป่วยใน และนำไปใช้กำหนดเกณฑ์การคิดค่าบริหารจัดการการพยาบาลที่รวมอยู่ในค่าบริการผู้ป่วยในให้แตกต่างกันตามระดับดังกล่าว ระบบนี้อ้างอิงตามประกาศที่เกี่ยวข้องกับ 국민건강보험법 (National Health Insurance Act — พระราชบัญญัติประกันสุขภาพแห่งชาติ) โดยเกณฑ์การจัดระดับกำหนดโดย MOHW (Ministry of Health and Welfare — กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ) และ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) เป็นผู้บริหารจัดการและเปิดเผยข้อมูล การจัดระดับใช้เกณฑ์เชิงปริมาณ คือ อัตราการมีพยาบาลเทียบกับจำนวนเตียง และการอยู่ในระดับใดระดับหนึ่งไม่ได้หมายถึงคุณภาพการรักษาหรือความเหนือกว่า/ด้อยกว่าของสถานพยาบาล ผู้ป่วยหรือผู้ดูแลสามารถตรวจสอบระดับการพยาบาลของแต่ละสถานพยาบาลได้ที่บริการเปิดเผยข้อมูลโรงพยาบาลซึ่งดำเนินการโดย HIRA ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการตีความว่าระดับการพยาบาลที่สูงขึ้นหมายถึงมาตรฐานของโรงพยาบาลโดยรวมสูงขึ้น แต่ในความเป็นจริงระดับนี้เป็นเพียงโครงสร้างการคิดคำนวณตามอัตราการจัดวางบุคลากรพยาบาล และเป็นตัวชี้วัดที่แยกจากผลลัพธ์การรักษาหรือระดับของสิ่งอำนวยความสะดวก

การแสดงสาขาที่ให้บริการรักษาคือการที่สถานพยาบาลแสดงสาขาการรักษาเฉพาะทางได้เพียงด้วยการแจ้งจดทะเบียน ซึ่งไม่ได้หมายความว่ามีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญประจำอยู่

การแสดงสาขาที่ให้บริการรักษา หมายถึง การที่สถานพยาบาลแจ้งต่อหน่วยงานที่มีอำนาจกำกับดูแลตามกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) แล้วจึงแสดงสาขาการรักษานั้น ๆ บนป้ายหรือเอกสารประชาสัมพันธ์ การแสดงดังกล่าวไม่ได้เป็นหลักประกันว่ามีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ (전문의, specialist) ของสาขานั้นปฏิบัติงานอยู่ประจำ และในทางโครงสร้างแล้ว แพทย์ทั่วไป (일반의, general practitioner) ก็สามารถแสดงสาขาการรักษาเฉพาะได้เพียงผ่านขั้นตอนการแจ้งเท่านั้น การแจ้งและการกำกับดูแลที่เกี่ยวข้องอยู่ในความรับผิดชอบของ 보건복지부 (Ministry of Health and Welfare) และศูนย์สาธารณสุขประจำเขตพื้นที่ (보건소, public health center) ทั้งนี้ ข้อเท็จจริงเรื่องการแสดงสาขาเป็นข้อมูลที่แยกจากระดับคุณวุฒิของบุคลากรผู้ให้การรักษา หากประชาชนทั่วไปต้องการตรวจสอบว่ามีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญปฏิบัติงานอยู่จริงหรือไม่ สามารถสืบค้นคุณวุฒิความเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญของแพทย์ผู้รับผิดชอบแยกต่างหากได้จากบริการข้อมูลโรงพยาบาลของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service, 건강보험심사평가원) ความเข้าใจผิดที่พบได้ทั่วไปคือ การเห็นเพียงข้อความว่า "เชี่ยวชาญกุมารเวชศาสตร์และวัยรุ่น" (소아청소년과 전문) แล้วสรุปว่าผู้ให้การรักษาเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ

ข้อมูลการแจ้งจดทะเบียนของสถานพยาบาล หมายถึง ข้อมูลทางการเกี่ยวกับสถานที่ บุคลากร และสาขาการรักษา ที่โรงพยาบาลได้ลงทะเบียนไว้กับหน่วยงานที่กำกับดูแล

ข้อมูลการแจ้งจดทะเบียนของสถานพยาบาล คือ ข้อมูลสถานะของสถานที่ สถานะของบุคลากร และสาขาการรักษา ที่โรงพยาบาลหรือคลินิกยื่นต่อศูนย์อนามัย (보건소, Bogeonso / public health center) ในเขตพื้นที่และกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, Ministry of Health and Welfare) ตามกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ ในกระบวนการจัดตั้งและดำเนินกิจการ ข้อมูลนี้เผยแพร่ให้ประชาชนผ่านระบบเปิดเผยข้อมูลที่ดูแลโดย HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) และ NHIS (National Health Insurance Service) และสามารถสืบค้นได้ผ่านบริการค้นหาโรงพยาบาล ประชาชนทั่วไปสามารถนำไปใช้ได้โดยค้นชื่อสถานพยาบาลบนเว็บไซต์ของ HIRA หรือแอปพลิเคชันภาครัฐที่เกี่ยวข้อง เพื่อตรวจสอบสาขาการรักษาที่แจ้งไว้ สถานะของบุคลากร จำนวนเตียง และข้อมูลอื่น ๆ เนื่องจากข้อมูลการแจ้งจดทะเบียนมีการปรับปรุงตามช่วงเวลาที่กำหนดไว้ จึงจำเป็นต้องคำนึงว่าอาจมีความคลาดเคลื่อนด้านเวลาระหว่างช่วงที่สืบค้นกับสถานะการดำเนินกิจการที่เป็นจริง

ขั้นตอนที่สถานพยาบาลแจ้งวันและเวลาให้บริการตรวจรักษาตามที่ดำเนินการจริงต่อศูนย์อนามัยเขต (보건소, bogeonso) ที่รับผิดชอบ

การแจ้งเวลาให้บริการตรวจรักษาเป็นระบบที่สถานพยาบาลต้องแจ้งวันให้บริการ เวลาให้บริการ วันหยุดทำการ และรายการอื่น ๆ ต่อศูนย์อนามัยเขต (보건소, bogeonso) ที่รับผิดชอบ ทั้งในเวลาที่เปิดดำเนินการและเมื่อมีการเปลี่ยนแปลง ตามกฎหมายการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) และระเบียบลำดับรองที่เกี่ยวข้อง สถานพยาบาลมีหน้าที่แจ้งเวลาให้บริการตรวจรักษาและปิดประกาศข้อมูลดังกล่าว โดยศูนย์อนามัยเขตเป็นผู้กำกับดูแล ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบเวลาให้บริการตรวจรักษาที่ได้แจ้งไว้ได้ทางเว็บไซต์ของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) หรือจากประกาศข้อมูลของสถานพยาบาล อย่างไรก็ตาม เวลาที่แจ้งไว้อาจแตกต่างจากเวลาให้บริการจริงเป็นการชั่วคราวได้ ดังนั้นการโทรศัพท์ตรวจสอบยืนยันอีกครั้งก่อนเดินทางไปจึงเป็นแนวทางที่ปลอดภัย

เป็นขั้นตอนการตรวจสอบเนื้อหาโฆษณาที่สถานพยาบาลจะเผยแพร่ล่วงหน้า เพื่อคัดกรองข้อความอันเป็นเท็จหรือเกินความจริง

การพิจารณาโฆษณาทางการแพทย์เป็นระบบที่ตรวจสอบล่วงหน้าว่าสื่อโฆษณาซึ่งสถานพยาบาลหรือผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมจัดทำขึ้นนั้นเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) หรือไม่ ระบบนี้มีฐานทางกฎหมายจากกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ โดยองค์กรที่เกี่ยวข้อง เช่น 대한의사협회 (Korean Medical Association) หรือองค์กรพิจารณาโฆษณาแบบกำกับดูแลตนเอง เป็นผู้ดำเนินการในทางปฏิบัติ และ 보건복지부 (Ministry of Health and Welfare) เป็นผู้กำกับดูแลในภาพรวม โฆษณาที่ผ่านการพิจารณาจะมีการติดเครื่องหมาย 심의필 (simuipil ซึ่งหมายถึง "ผ่านการพิจารณาแล้ว") ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบได้ว่าโฆษณานั้นผ่านการพิจารณาหรือไม่จากการมีหรือไม่มีเครื่องหมายดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ควรทำความเข้าใจว่าการที่โฆษณาผ่านการพิจารณาแล้วนั้นไม่ได้เป็นการรับประกันผลการรักษาหรือความพึงพอใจแต่อย่างใด

เป็นสถานที่ให้การรักษาผู้ป่วยฉุกเฉิน ซึ่งสามารถดำเนินการได้โดยไม่ขึ้นกับว่าได้รับการกำหนดเป็นสถานพยาบาลการแพทย์ฉุกเฉินหรือไม่

ห้องฉุกเฉินหมายถึงพื้นที่ให้บริการทางการแพทย์ที่จัดตั้งขึ้นภายในโรงพยาบาลเพื่อให้การรักษาผู้ป่วยฉุกเฉินได้อย่างรวดเร็ว นอกเหนือจากนี้ สถานพยาบาลที่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) กำหนดให้เป็นศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินระดับภูมิภาค (권역응급의료센터, gwonyeok emergency medical center) หรือระดับพื้นที่ (지역응급의료센터, regional emergency medical center) เป็นต้น ตามกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ฉุกเฉิน จะเรียกว่า "สถานพยาบาลการแพทย์ฉุกเฉิน" และเกณฑ์ด้านบุคลากรและสิ่งอำนวยความสะดวกที่ต้องจัดให้มีจะแตกต่างกันไปตามการกำหนดสถานะดังกล่าว กล่าวคือ การมีห้องฉุกเฉินไม่ได้หมายความว่าโรงพยาบาลนั้นได้รับการกำหนดเป็นสถานพยาบาลการแพทย์ฉุกเฉินตามกฎหมายเสมอไป โดยสามารถตรวจสอบสถานะดังกล่าวได้จากเว็บไซต์ของศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ (중앙응급의료센터, National Emergency Medical Center) เป็นต้น ประเด็นที่ประชาชนทั่วไปมักเข้าใจผิดคือการตัดสินขีดความสามารถในการรับมือกับภาวะฉุกเฉินของโรงพยาบาลจากการมีหรือไม่มีห้องฉุกเฉินเพียงอย่างเดียว ในความเป็นจริง ขอบเขตของการรักษาที่สามารถดำเนินการได้และการมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญประจำอยู่ตลอดเวลาหรือไม่นั้นแตกต่างกันไปตามระดับที่ได้รับการกำหนด

เป็นระบบที่เชื่อมโยงการรักษาเป็นลำดับขั้นตั้งแต่ระดับคลินิก (의원) จนถึงโรงพยาบาลตติยภูมิระดับสูง (상급종합병원) โดยการเข้ารับบริการที่โรงพยาบาลตติยภูมิระดับสูงต้องมีใบส่งตัว

ระบบส่งต่อผู้ป่วยเป็นระบบที่แบ่งสถานพยาบาลออกเป็นระดับที่ 1 คือระดับคลินิก (의원, uiwon), ระดับที่ 2 คือระดับโรงพยาบาล (병원, byeongwon) และระดับที่ 3 คือโรงพยาบาลตติยภูมิระดับสูง (상급종합병원, sanggeup jonghap byeongwon) เพื่อเชื่อมโยงให้ผู้ป่วยได้รับการรักษาตามลำดับขั้นที่เหมาะสม ตามพระราชบัญญัติประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법) และประกาศที่เกี่ยวข้อง โดยหลักการแล้ว ผู้ที่ต้องการเข้ารับบริการที่โรงพยาบาลตติยภูมิระดับสูงจะต้องได้รับและยื่นใบส่งตัวเพื่อขอรับสิทธิประโยชน์การรักษา (요양급여의뢰서) หรือที่เรียกว่าใบส่งตัวผู้ป่วย ซึ่งเกี่ยวข้องกับเกณฑ์สิทธิประโยชน์ที่บริหารจัดการโดย NHIS (National Health Insurance Service) และ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) หากไปโรงพยาบาลตติยภูมิระดับสูงโดยไม่มีใบส่งตัว อาจเกิดข้อจำกัดในการใช้สิทธิประกันสุขภาพ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องตรวจสอบขั้นตอนล่วงหน้า ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่าทุกแผนกการรักษาต้องมีใบส่งตัวโดยไม่มีข้อยกเว้น แต่ในกรณีฉุกเฉินหรือเหตุผลข้อยกเว้นบางประการจะได้รับการยอมรับเป็นการเฉพาะ

คำเรียกรวมของหน่วยงานที่ให้บริการสิทธิประโยชน์ด้านการรักษาพยาบาลในระบบประกันสุขภาพ ซึ่งนอกจากสถานพยาบาลแล้วยังรวมถึงร้านขายยาและอื่น ๆ ด้วย

요양기관 (Yoyang gigwan / สถานพยาบาลในระบบประกันสุขภาพ) เป็นคำเรียกรวมของหน่วยงานที่ให้บริการสิทธิประโยชน์ด้านการรักษาพยาบาลตามพระราชบัญญัติประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법, National Health Insurance Act) ซึ่งครอบคลุมไม่เพียงแต่สถานพยาบาล เช่น โรงพยาบาลและคลินิก แต่รวมถึงร้านขายยา ศูนย์อนามัย และสถานบริการอื่น ๆ ที่อยู่ในขอบเขตการจ่ายสิทธิประโยชน์ของประกันสุขภาพ การกำหนดและการกำกับดูแลสถานพยาบาลในระบบประกันสุขภาพเป็นหน้าที่ของ NHIS (National Health Insurance Service, 국민건강보험공단) และ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service, 건강보험심사평가원) โดยการเรียกเก็บและการตรวจสอบค่าบริการของแต่ละหน่วยงานก็ดำเนินการผ่านสององค์กรนี้เช่นกัน ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบได้ว่าหน่วยงานใดเป็นสถานพยาบาลในระบบประกันสุขภาพหรือไม่ ผ่านบริการค้นหาสถานพยาบาลบนเว็บไซต์ของ HIRA ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่า 요양기관 (สถานพยาบาลในระบบประกันสุขภาพ) มีขอบเขตเดียวกับ 의료기관 (สถานพยาบาล/medical institution) แต่ความต่างอยู่ที่ 요양기관 เป็นแนวคิดที่กว้างกว่าสถานพยาบาล เพราะรวมถึงหน่วยงานที่ไม่ใช่สถานพยาบาล เช่น ร้านขายยา ด้วย

หมายเลขประจำตัวเฉพาะที่ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) กำหนดให้แก่สถานพยาบาลแต่ละแห่ง ใช้เป็นคีย์สำหรับค้นหาและจำแนกสถานพยาบาลในข้อมูลสาธารณะ

รหัสสถานพยาบาล (요양기호) คือรหัสประจำตัวเฉพาะที่ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) กำหนดให้เมื่อมีการจัดตั้งสถานพยาบาล เช่น โรงพยาบาล คลินิก และร้านขายยา HIRA และ 국민건강보험공단 (NHIS – National Health Insurance Service) ใช้หมายเลขนี้เป็นเกณฑ์ในการเชื่อมโยงการชำระบัญชีค่ารักษาพยาบาล การบริหารจัดการข้อมูลสถานะของสถานพยาบาล และข้อมูลสาธารณะที่เปิดเผยในรูปแบบต่าง ๆ ผู้ใช้สามารถตรวจสอบรหัสสถานพยาบาลในรูปแบบที่เข้ารหัสได้โดยค้นหาชื่อสถานพยาบาลผ่านเว็บไซต์ของ HIRA หรือบริการข้อมูลโรงพยาบาลที่ NHIS ให้บริการ อย่างไรก็ตาม หมายเลขนี้เป็นรหัสสำหรับการบริหารจัดการที่แยกต่างหาก ซึ่งแตกต่างจากเลขทะเบียนผู้ประกอบธุรกิจหรือเลขที่แจ้งการจัดตั้งสถานพยาบาลตามจริง จึงไม่ควรนำมาสับสนกัน ในกรณีที่ต้องจำแนกสถานพยาบาลที่มีชื่อหรือที่อยู่คล้ายคลึงกัน การเทียบรหัสสถานพยาบาลจะช่วยให้ตรวจสอบได้อย่างถูกต้องแม่นยำ

เป็นการจำแนกตามกฎหมายที่แบ่งสถานพยาบาลออกเป็นคลินิก (의원) โรงพยาบาล (병원) โรงพยาบาลทั่วไป (종합병원) เป็นต้น ตามจำนวนเตียงและขีดความสามารถในการให้บริการรักษา

ประเภทสถานพยาบาลเป็นระบบการจำแนกที่แบ่งสถานพยาบาลตามขนาดจำนวนเตียงและองค์ประกอบของแผนกที่ให้บริการรักษา ตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) การจำแนกนี้ครอบคลุมคลินิก (의원) โรงพยาบาล (병원) โรงพยาบาลทั่วไป (종합병원) และโรงพยาบาลทั่วไประดับสูง (상급종합병원) โดยกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, Ministry of Health and Welfare) เป็นผู้กำหนดเกณฑ์การแบ่งประเภท และ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) เป็นผู้นำเกณฑ์ดังกล่าวมาใช้ในข้อมูลสถานพยาบาลในระบบประกันสุขภาพ ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบประเภทของสถานพยาบาลแต่ละแห่งได้จากบริการข้อมูลโรงพยาบาล (병원정보 서비스, Hospital Information Service) ของ HIRA ทั้งนี้ ประเภทที่สูงขึ้นหมายถึงขนาดของสถานที่หรือจำนวนบุคลากรที่มากขึ้น และพึงตระหนักว่าประเภทดังกล่าวไม่ใช่ตัวชี้วัดที่บ่งบอกคุณภาพของการรักษาโดยตรง

สถานพยาบาลที่แพทย์ ทันตแพทย์ หรือแพทย์แผนเกาหลี ให้บริการผู้ป่วยนอกเป็นหลัก และมีเตียงผู้ป่วยน้อยกว่า 30 เตียง

คลินิก (의원, Uiwon) คือสถานพยาบาลที่จัดตั้งโดยแพทย์ ทันตแพทย์ หรือแพทย์แผนเกาหลี ตามกฎหมายการแพทย์ (Medical Service Act) โดยอาจไม่มีเตียงผู้ป่วยเลย หรือมีเตียงผู้ป่วยน้อยกว่า 30 เตียง และรับผิดชอบการรักษาผู้ป่วยนอกเป็นหลัก กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) เป็นผู้กำหนดเกณฑ์การจัดตั้ง และศูนย์สาธารณสุขในเขตพื้นที่ (보건소, Bogeonso) เป็นผู้ดำเนินการรับแจ้งการจัดตั้งและการขึ้นทะเบียน ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบประเภทของสถานพยาบาลได้ที่เว็บไซต์ของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) เพื่อยืนยันว่าสถานพยาบาลนั้นจัดอยู่ในประเภทคลินิกหรือไม่ ทั้งนี้ ชื่อ "คลินิก" เพียงอย่างเดียวไม่สามารถระบุแผนกการรักษาหรือสาขาความเชี่ยวชาญได้ จึงต้องตรวจสอบแผนกการรักษาโดยละเอียดแยกต่างหาก

สถานพยาบาลที่มีเตียงตั้งแต่ 30 เตียงขึ้นไปแต่ไม่ถึง 100 เตียง และให้บริการทั้งผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอก

โรงพยาบาล (병원) เป็นประเภทของสถานพยาบาลที่กฎหมายการแพทย์ของเกาหลีกำหนดนิยามโดยใช้เกณฑ์การมีเตียงตั้งแต่ 30 เตียงขึ้นไป และต้องมีทั้งอาคารสถานที่และบุคลากรที่สามารถให้บริการรักษาผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกได้พร้อมกัน กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (MOHW, Ministry of Health and Welfare) เป็นผู้กำหนดเกณฑ์การจัดตั้งและเกณฑ์ด้านสถานที่ ขณะที่ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) เป็นผู้บริหารจัดการและเปิดเผยข้อมูลจำนวนเตียงและสาขาการรักษา ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบขนาดจำนวนเตียงและประเภทของสถานพยาบาลที่จัดตั้งได้ผ่านบริการข้อมูลโรงพยาบาล 병원정보 서비스 (Byeongwon Jeongbo Seobiseu, Hospital Information Service) ของ HIRA ทั้งนี้ไม่ควรเข้าใจผิดว่าคำว่า "โรงพยาบาล" (병원) หมายถึงการมีสาขาการรักษาหลากหลายเทียบเท่าระดับโรงพยาบาลทั่วไป (종합병원) เสมอไป

สถานพยาบาลที่ต้องมีเตียงผู้ป่วยตั้งแต่ 100 เตียงขึ้นไป และต้องมีแผนกการรักษาที่จำเป็นหลายแผนกพร้อมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญประจำ

โรงพยาบาลทั่วไป (종합병원, Jonghap Byeongwon) คือสถานพยาบาลที่ตามกฎหมายการแพทย์ของเกาหลีต้องมีเตียงผู้ป่วยตั้งแต่ 100 เตียงขึ้นไป และต้องมีแผนกการรักษาที่จำเป็นตามที่กฎหมายกำหนด เช่น อายุรกรรม ศัลยกรรม สูติ-นรีเวชกรรม พร้อมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญประจำในแต่ละแผนก โดยกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) เป็นผู้ประกาศหลักเกณฑ์โดยละเอียด และ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) เป็นผู้เปิดเผยข้อมูลจำแนกตามประเภทสถานพยาบาลผ่านข้อมูลสถานะของสถานพยาบาลในระบบประกันสุขภาพ ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบองค์ประกอบของแผนกการรักษาและจำนวนเตียงได้จากเว็บไซต์ของ HIRA เพื่อทราบว่าสถานพยาบาลนั้นเป็นโรงพยาบาลทั่วไปหรือไม่ ทั้งนี้ควรทราบว่าคำว่าโรงพยาบาลทั่วไปไม่ได้มีความหมายเหมือนกับโรงพยาบาลระดับสูง (상급종합병원, Sanggeup Jonghap Byeongwon / Tertiary General Hospital) เนื่องจากประเภทสถานพยาบาลทั้งสองแบ่งแยกกันตามหลักเกณฑ์ที่ต่างกัน

요양병원 (Yoyang Byeongwon) คือสถานพยาบาลที่มีวัตถุประสงค์เพื่อรับผู้ป่วยโรคเรื้อรังหรือผู้ป่วยโรคในผู้สูงอายุเข้าพักรักษาตัวเป็นระยะเวลานาน

요양병원 (Yoyang Byeongwon, โรงพยาบาลดูแลรักษาระยะยาว) เป็นประเภทหนึ่งของสถานพยาบาลตามที่กำหนดไว้ใน 의료법 (Uiryobeop, พระราชบัญญัติการแพทย์) ซึ่งให้บริการรักษาแบบผู้ป่วยในแก่ผู้ป่วยที่จำเป็นต้องได้รับการดูแลรักษาเป็นระยะเวลานาน เช่น ผู้ป่วยโรคในผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยโรคเรื้อรัง การจัดตั้งและการดำเนินงานเป็นไปตาม 의료법 (Uiryobeop, พระราชบัญญัติการแพทย์) โดยการตรวจสอบว่าเป็นไปตามเกณฑ์ด้านบุคลากรและสถานที่หรือไม่นั้นอยู่ในความรับผิดชอบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตพื้นที่ และสามารถตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวข้องได้จากบริการข้อมูลโรงพยาบาล (Hospital Information Service) ของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) 요양병원 มักถูกเข้าใจสับสนกับสถานดูแลผู้สูงอายุ (요양시설 / 요양원, Yoyangsiseol / Yoyangwon, nursing home) เนื่องจากมีชื่อเรียกใกล้เคียงกัน แต่มีความแตกต่างกันคือ 요양병원 เป็นสถานพยาบาลที่มีแพทย์ประจำอยู่และมีการให้บริการทางการแพทย์ ขณะที่ 요양원 ไม่ใช่สถานพยาบาล แต่เป็นสถานสงเคราะห์ด้านสวัสดิการ ในการตัดสินใจว่าจะเข้ารับการรักษาแบบผู้ป่วยในหรือไม่ จึงจำเป็นต้องตรวจสอบความแตกต่างของลักษณะสถานบริการเหล่านี้

한방병원 (โรงพยาบาลแพทย์แผนเกาหลี) คือสถานพยาบาลที่แพทย์แผนเกาหลีให้บริการเวชกรรมแผนเกาหลีเป็นการเฉพาะ

한방병원 (Hanbang Byeongwon, โรงพยาบาลแพทย์แผนเกาหลี) เป็นหนึ่งในประเภทของสถานพยาบาลที่กำหนดไว้ตาม 의료법 (Medical Service Act, กฎหมายว่าด้วยการแพทย์) โดยเป็นสถานพยาบาลที่รับผู้ป่วยในได้ ซึ่งแพทย์แผนเกาหลีจะให้การวินิจฉัยและการรักษาตามทฤษฎีและวิธีการของการแพทย์แผนเกาหลี เกณฑ์การจัดตั้งและข้อกำหนดด้านบุคลากรอ้างอิงตาม 의료법 ส่วนการเข้าข่ายสิทธิประกันสุขภาพและรายการการรักษาจะจำแนกตามหลักเกณฑ์ของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) 한방병원 และ 한의원 (Hanuiwon, คลินิกแพทย์แผนเกาหลี) แตกต่างกันในด้านการมีเตียงผู้ป่วยและขนาดของสถานพยาบาล และการมีคำว่า "โรงพยาบาล" อยู่ในชื่อไม่ได้หมายความว่าทุกรายการการรักษาจะอยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพ การตรวจสอบว่ารายการนั้นอยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพหรือไม่ก่อนเข้ารับการรักษาจะเป็นประโยชน์ต่อการใช้บริการจริง

โรงพยาบาลทันตกรรมเป็นสถานพยาบาลที่ทันตแพทย์ให้บริการรักษาทางทันตกรรมโดยเฉพาะ และมีสถานที่สำหรับผู้ป่วยใน

โรงพยาบาลทันตกรรม (치과병원) หมายถึงสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) ที่ทันตแพทย์รับผิดชอบการตรวจรักษาเกี่ยวกับช่องปากและฟัน โดยเป็นรูปแบบที่มีเตียงผู้ป่วย เงื่อนไขการจัดตั้งและมาตรฐานด้านสถานที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการแพทย์และกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้อง การแจ้งจัดตั้งและการเปลี่ยนแปลงรายการต่าง ๆ จะขึ้นทะเบียนไว้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีเขตอำนาจ และสามารถสืบค้นข้อมูลที่เกี่ยวข้องได้จากบริการข้อมูลโรงพยาบาลของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service, 건강보험심사평가원) เกณฑ์ที่ใช้แยกความแตกต่างจากคลินิกทันตกรรม (치과의원) คือ โรงพยาบาลทันตกรรมสามารถดำเนินการเตียงผู้ป่วย เช่น ห้องผู้ป่วยใน ได้ อย่างไรก็ตาม ชื่อที่ระบุว่าเป็นโรงพยาบาลไม่ได้หมายความว่าจะต้องมีความเชี่ยวชาญในสาขาการรักษาใดเป็นการเฉพาะ หรือมีขอบเขตการรักษาที่กว้างขึ้นเสมอไป ดังนั้นจึงจำเป็นต้องตรวจสอบรายการการรักษาแยกเป็นรายกรณี

การแจ้งจำนวนเตียงเป็นขั้นตอนตามกฎหมายที่สถานพยาบาลต้องแจ้งจำนวนและประเภทของเตียงที่มีอยู่ต่อหน่วยงานที่มีอำนาจกำกับดูแล

การแจ้งจำนวนเตียงเป็นขั้นตอนที่กำหนดไว้ในกฎหมายการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) ของเกาหลี ซึ่งกำหนดให้สถานพยาบาลต้องแจ้งจำนวนและประเภทของเตียงผู้ป่วยในที่ดำเนินการอยู่ต่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีอำนาจกำกับดูแล เมื่อมีการเปิดกิจการหรือมีการเปลี่ยนแปลง ข้อมูลสถานะเตียงที่แจ้งไว้จะได้รับการบริหารจัดการผ่านองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, Ministry of Health and Welfare) และประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบจำนวนเตียงได้จากบริการข้อมูลโรงพยาบาล (병원정보서비스, Hospital Information Service) ของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) เป็นต้น ข้อมูลการแจ้งจำนวนเตียงสามารถใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงเพื่อประเมินขนาดของโรงพยาบาลได้ แต่จำนวนเตียงที่แจ้งไว้ไม่ได้ตรงกับจำนวนเตียงที่เปิดใช้งานจริงเสมอไป ดังนั้นจึงควรตรวจสอบเพิ่มเติมก่อนเข้ารับบริการ ประเภทของเตียงจะถูกแจ้งโดยแยกออกเป็นเตียงทั่วไป เตียงผู้ป่วยวิกฤต และประเภทอื่น ๆ

โรงพยาบาลที่มีศักยภาพในการรักษาโรคร้ายแรง ซึ่งกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) กำหนดขึ้นทุก 3 ปี

상급종합병원 (Sangkeup Jonghap Byeongwon) หรือโรงพยาบาลตติยภูมิระดับสูง คือโรงพยาบาลทั่วไปที่มีศักยภาพในการรักษาโรคร้ายแรง และมีคุณสมบัติครบตามเกณฑ์ที่กำหนดในด้านบุคลากร สถานที่ และอุปกรณ์ ซึ่งได้รับการกำหนดสถานะโดยกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) โดยอาศัยอำนาจตามกฎหมายการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) และประกาศที่เกี่ยวข้อง จะมีการดำเนินกระบวนการกำหนดสถานะใหม่ทุก 3 ปี และสามารถตรวจสอบสถานะดังกล่าวได้ทางเว็บไซต์ของกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการและ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) เมื่อได้รับการกำหนดให้เป็นโรงพยาบาลตติยภูมิระดับสูง โรงพยาบาลจะดำเนินระบบการรักษาที่เน้นโรคร้ายแรงเป็นหลัก และหากเข้ารับบริการด้วยโรคที่มีอาการไม่รุนแรง อาจมีข้อจำกัดในการใช้สิทธิประกันสุขภาพหากไม่มีใบส่งตัว (진료의뢰서, referral letter) การกำหนดสถานะนี้แสดงถึงขนาดและหน้าที่ในการให้บริการรักษาของโรงพยาบาล มิได้หมายถึงความเหนือกว่าหรือด้อยกว่าของแผนกใดแผนกหนึ่งโดยเฉพาะ ประชาชนทั่วไปควรเข้าใจว่าชื่อสถานะดังกล่าวเป็นการจำแนกระดับของโรงพยาบาล แต่พึงระลึกว่าไม่จำเป็นต้องใช้บริการโรงพยาบาลตติยภูมิระดับสูงสำหรับการรักษาทุกโรคเสมอไป

สถานพยาบาลระดับปฐมภูมิที่แพทย์แผนเกาหลี (한의사, hanuisa) ให้บริการเวชกรรมแผนเกาหลี

한의원 (Hanuiwon – คลินิกการแพทย์แผนเกาหลี) เป็นสถานพยาบาลที่แพทย์แผนเกาหลี (한의사, hanuisa) ให้บริการตรวจวินิจฉัยและรักษาด้วยเวชกรรมแผนเกาหลี ซึ่งจัดอยู่ในระดับคลินิก (의원, uiwon) ตามกฎหมายการแพทย์ของเกาหลี การจัดตั้งและการดำเนินกิจการเป็นไปตามกฎหมายการแพทย์ โดยยื่นแจ้งการจัดตั้งผ่านศูนย์สาธารณสุข (보건소, bogeonso) และอยู่ในการกำกับดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่รับผิดชอบพื้นที่ รายการบริการรักษาและการแจ้งรายการที่ไม่อยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพ (비급여, bigeumyeo) สามารถตรวจสอบได้จากข้อมูลการเปิดเผยค่าบริการรักษานอกความคุ้มครองของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) ที่ 한의원 มีการให้บริการแบบแผนเกาหลี เช่น การฝังเข็ม การรมยา และการสั่งจ่ายยาสมุนไพรเกาหลี แต่ไม่มีการดำเนินหัตถการทางการแพทย์แผนปัจจุบัน เช่น การผ่าตัดหรือการฉีดยา 한의원 และ 한방병원 (Hanbang byeongwon – โรงพยาบาลการแพทย์แผนเกาหลี) มีความแตกต่างกันในด้านจำนวนเตียงและความสามารถในการรับผู้ป่วยใน ดังนั้นจึงไม่ควรตัดสินขนาดของสถานพยาบาลจากชื่อเรียกเพียงอย่างเดียว

สถานพยาบาลระดับปฐมภูมิที่ทันตแพทย์ให้การตรวจรักษาโรคในช่องปากและฟัน

คลินิกทันตกรรม (치과의원) เป็นสถานพยาบาลระดับคลินิก (의원, uiwon) ที่ทันตแพทย์รับผิดชอบการวินิจฉัยและรักษาโรคที่เกี่ยวกับช่องปาก ฟัน และขากรรไกร ตามกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) คลินิกต้องยื่นแจ้งการจัดตั้งต่อศูนย์สาธารณสุขประจำท้องถิ่น (보건소, Public Health Center) และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีเขตอำนาจจะเป็นผู้บริหารจัดการข้อมูลสถานะการจัดตั้ง ข้อมูลค่ารักษาพยาบาลและรายการที่ไม่อยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพ (비급여) สามารถตรวจสอบได้จากระบบเปิดเผยค่ารักษาพยาบาลนอกความคุ้มครองบนเว็บไซต์ของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service, 건강보험심사평가원) โดยทั่วไปคลินิกทันตกรรมดำเนินการโดยเน้นการรักษาแบบผู้ป่วยนอก และส่วนใหญ่ไม่มีเตียงรับผู้ป่วยใน การแบ่งระหว่างคลินิกทันตกรรมกับโรงพยาบาลทันตกรรม (치과병원, Chikwa Byeongwon) พิจารณาจากการมีเตียงผู้ป่วยและขนาดของสถานพยาบาล ซึ่งไม่ใช่เหตุผลที่จะสรุปได้ว่าขอบเขตรายการการรักษาแตกต่างกัน

สถานพยาบาลระดับโรงพยาบาลที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการวินิจฉัย การรักษา และการรับผู้ป่วยจิตเวชไว้ในโรงพยาบาล

โรงพยาบาลจิตเวช (정신병원, jeongsin byeongwon) คือสถานพยาบาลระดับโรงพยาบาลที่มีมาตรฐานด้านสิ่งอำนวยความสะดวกและบุคลากรสำหรับการวินิจฉัย การรักษา และการดูแลผู้ป่วยจิตเวชแบบผู้ป่วยใน โดยมีเกณฑ์การจัดตั้งและการดำเนินงานกำหนดไว้ตาม 정신건강증진 및 정신질환자 복지서비스 지원에 관한 법률 (Act on the Improvement of Mental Health and the Support for Welfare Services for Mental Patients) และ 의료법 (Medical Service Act) และต้องได้รับอนุญาตจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีเขตอำนาจจึงจะจัดตั้งได้ ข้อมูลสถานะของสถานบริการและข้อมูลการจัดตั้งสามารถตรวจสอบได้จากข้อมูลของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) และ NHIS (National Health Insurance Service) โรงพยาบาลจิตเวชบางแห่งดำเนินการทั้งหอผู้ป่วยระบบปิดและหอผู้ป่วยระบบเปิดควบคู่กัน และมีข้อกำหนดทางกฎหมายที่ใช้บังคับแยกต่างหาก เช่น ขั้นตอนการรับเข้ารักษาในโรงพยาบาลและการยินยอมของผู้มีหน้าที่คุ้มครอง ทั้งนี้ การเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจิตเวชไม่ได้หมายถึงการรับเข้ารักษาโดยบังคับเสมอไป ควรตรวจสอบว่ามีหลายรูปแบบ เช่น การเข้ารับการรักษาโดยสมัครใจและการเข้ารับการรักษาโดยความยินยอม

เป็นระบบที่ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) หรือสำนักงานประเมินและตรวจสอบสิทธิประโยชน์ประกันสุขภาพ ทำการประเมินว่ากระบวนการและผลลัพธ์การรักษาของโรงพยาบาลอยู่ในระดับที่เหมาะสมหรือไม่ โดยแยกเป็นรายหัวข้อและเปิดเผยผลการประเมินต่อสาธารณะ

การประเมินความเหมาะสมของสิทธิประโยชน์การรักษาพยาบาลเป็นระบบที่ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) ประเมินว่าคุณภาพและค่าใช้จ่ายของบริการทางการแพทย์ที่อยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพนั้นดำเนินไปอย่างเหมาะสมหรือไม่ โดยจำแนกตามโรคและตามหัตถการ HIRA ดำเนินการประเมินเป็นระยะตามกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법, National Health Insurance Act) และระเบียบที่เกี่ยวข้อง และเปิดเผยผลการประเมินในรูปแบบระดับ (เกรด) หรือตัวชี้วัดบนเว็บไซต์ของ HIRA อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกแผนกการรักษาหรือทุกโรคที่อยู่ในขอบเขตของการประเมิน และการที่โรงพยาบาลได้รับระดับสูงในโรคใดโรคหนึ่ง ไม่ได้หมายความว่าทุกด้านของการรักษาในโรงพยาบาลนั้นจะอยู่ในระดับเดียวกัน เมื่อต้องการตรวจสอบข้อมูลจริง วิธีที่แม่นยำคือค้นหาด้วยชื่อโรคหรือชื่อหัตถการที่สนใจ และดูเฉพาะผลการประเมินของหัวข้อนั้น

เป็นระดับที่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, Ministry of Health and Welfare) กำหนดโดยจัดแบ่งโรงพยาบาลเป็นศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินระดับภูมิภาคหรือระดับพื้นที่ ตามเกณฑ์ด้านสถานที่ บุคลากร และอุปกรณ์

ระดับของสถานพยาบาลฉุกเฉินเป็นระบบการจำแนกประเภทที่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, Ministry of Health and Welfare) ดำเนินการตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการแพทย์ฉุกเฉิน (응급의료에 관한 법률, Emergency Medical Service Act) โดยพิจารณาขนาดของห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล การจัดวางแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ระดับของอุปกรณ์และสถานที่ แล้วกำหนดให้เป็นศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินระดับภูมิภาค (권역응급의료센터, Regional Emergency Medical Center), ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินระดับพื้นที่ (지역응급의료센터, Local Emergency Medical Center) หรือสถานพยาบาลฉุกเฉินระดับพื้นที่ (지역응급의료기관, Local Emergency Medical Institution) เป็นต้น ระดับที่สูงขึ้นหมายความว่ามีทรัพยากรสำหรับการดูแลรักษาผู้ป่วยฉุกเฉินอาการรุนแรงมากขึ้น ซึ่งสามารถตรวจสอบข้อมูลได้จากเว็บพอร์ทัลการแพทย์ฉุกเฉินของศูนย์การแพทย์แห่งชาติ (국립중앙의료원, National Medical Center) เป็นต้น ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการตัดสินอย่างง่ายว่าสถานพยาบาลที่มีระดับต่ำกว่ามีคุณภาพการรักษาต่ำกว่า แต่ระดับดังกล่าวเป็นตัวชี้วัดขนาดของทรัพยากรทางการแพทย์ฉุกเฉินและขอบเขตการรับมือ ซึ่งเป็นเกณฑ์ที่แยกจากความเหมาะสมในการรักษาผู้ป่วยอาการไม่รุนแรง ในการใช้บริการจริง สิ่งสำคัญคือการตรวจสอบว่าสถานพยาบาลระดับใดสอดคล้องกับความรุนแรงของอาการ

เป็นโครงการตรวจคัดกรองของภาครัฐที่ 국민건강보험공단 (NHIS, National Health Insurance Service) จัดให้แก่ผู้มีสิทธิโดยไม่มีค่าใช้จ่ายหรือมีค่าใช้จ่ายต่ำ ครอบคลุมชนิดของมะเร็งที่รัฐกำหนด

การตรวจคัดกรองมะเร็งระดับชาติเป็นโครงการตรวจคัดกรองที่ดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยการจัดการโรคมะเร็ง (암관리법, Cancer Control Act) โดย 보건복지부 (MOHW, Ministry of Health and Welfare) และ 국민건강보험공단 (NHIS, National Health Insurance Service) ซึ่งจัดให้อย่างสม่ำเสมอตามช่วงอายุและกลุ่มความเสี่ยง สำหรับมะเร็งบางชนิด เช่น มะเร็งกระเพาะอาหาร ตับ ลำไส้ใหญ่ เต้านม ปากมดลูก และปอด ผู้มีสิทธิสามารถตรวจสอบว่าตนเองเป็นกลุ่มเป้าหมายหรือไม่ และรายการตรวจที่ครอบคลุม ได้จากเอกสารแจ้งที่ NHIS ส่งให้ เว็บไซต์ของ NHIS หรือแอปพลิเคชัน 손안에 건강 (Sonane Geongang / "Health in Your Hand") การตรวจคัดกรองสามารถรับบริการได้เฉพาะที่สถานพยาบาลที่ได้รับการกำหนดให้เป็นหน่วยตรวจคัดกรองเท่านั้น หากรับบริการที่สถานพยาบาลที่ไม่ได้รับการกำหนดไว้ จะไม่นับเป็นการตรวจคัดกรองมะเร็งระดับชาติ ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่าเมื่อเข้ารับการตรวจคัดกรองมะเร็งระดับชาติแล้วจะสามารถตรวจพบมะเร็งทุกชนิดได้ในระยะเริ่มต้น แต่ในความเป็นจริงการตรวจคัดกรองดำเนินการอยู่ภายในขอบเขตของชนิดมะเร็งและวิธีการตรวจที่กำหนดไว้เท่านั้น

เป็นระบบที่กำหนดให้ต้องขึ้นทะเบียนกับกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) จึงจะสามารถชักชวนและให้การรักษาผู้ป่วยต่างชาติได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย

การขึ้นทะเบียนสถานพยาบาลที่ชักชวนผู้ป่วยต่างชาติเป็นระบบที่กำหนดขึ้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการขยายบริการทางการแพทย์ไปต่างประเทศและการสนับสนุนการชักชวนผู้ป่วยต่างชาติ (의료 해외진출 및 외국인환자 유치 지원에 관한 법률) โดยเฉพาะสถานพยาบาลที่ขึ้นทะเบียนกับกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) เท่านั้นที่สามารถชักชวนและให้การรักษาผู้ป่วยต่างชาติได้ สามารถตรวจสอบสถานะการขึ้นทะเบียนได้ผ่านระบบที่เกี่ยวข้องซึ่งดำเนินการโดยสถาบันพัฒนาอุตสาหกรรมสุขภาพแห่งเกาหลี (KHIDI, Korea Health Industry Development Institute) หรือผ่านประกาศของกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ หากสถานพยาบาลที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนมีการดำเนินการชักชวนผู้ป่วยต่างชาติ อาจเข้าข่ายเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย ดังนั้นสถานะการขึ้นทะเบียนจึงเป็นสิ่งที่ควรตรวจสอบก่อนทำสัญญาการรักษา ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการเข้าใจว่าการขึ้นทะเบียนเป็นการรับรองความเชี่ยวชาญของแผนกการรักษาใดแผนกหนึ่ง แต่ในความเป็นจริงการขึ้นทะเบียนหมายถึงการมีคุณสมบัติครบตามข้อกำหนดทางปกครองเกี่ยวกับสิทธิในการชักชวนผู้ป่วยต่างชาติเท่านั้น

เป็นระบบที่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) กำหนดให้โรงพยาบาลที่มีคุณสมบัติครบตามเกณฑ์ที่กำหนดในโรคหรือแผนกการรักษาเฉพาะอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นโรงพยาบาลเฉพาะทาง

การกำหนดให้เป็นโรงพยาบาลเฉพาะทางเป็นระบบที่กำหนดให้สถานพยาบาลระดับโรงพยาบาลซึ่งมีคุณสมบัติครบตามเกณฑ์ที่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) กำหนด เช่น ปริมาณการรักษา บุคลากร และสิ่งอำนวยความสะดวก ในกลุ่มโรคหรือสาขาการรักษาเฉพาะ ระบบนี้มีฐานทางกฎหมายตามกฎหมายการแพทย์ (의료법, Uiryobeop / Medical Service Act) โดยระยะเวลาการกำหนดจะดำเนินการเป็นรอบตามกำหนด และต้องผ่านการพิจารณาเพื่อกำหนดใหม่ ทั้งนี้สามารถตรวจสอบสถานะการกำหนดและสาขาที่ได้รับการกำหนดได้ที่เว็บไซต์ของกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) และ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) ชื่อที่ได้รับการกำหนดจะระบุชื่อโรคหรือแผนกการรักษาที่เกี่ยวข้องไว้ด้วย ซึ่งหมายความว่าสถานพยาบาลนั้นมีคุณสมบัติครบตามเกณฑ์การรักษาในสาขานั้น ๆ ไม่ได้แสดงถึงระดับการรักษาของโรงพยาบาลทั้งหมด ประชาชนทั่วไปควรตรวจสอบสาขาที่ได้รับการกำหนดควบคู่กันไป เพื่อไม่ให้เข้าใจผิดว่าทุกแผนกการรักษาได้รับการกำหนดให้เป็นโรงพยาบาลเฉพาะทางเพียงเพราะเห็นชื่อโรงพยาบาลเฉพาะทางเท่านั้น

หมายถึงสถานพยาบาลที่ได้รับการกำหนดให้สามารถดำเนินการตรวจสุขภาพระดับชาติของ NHIS (National Health Insurance Service) ได้

การกำหนดสถานพยาบาลตรวจสุขภาพ คือระบบการกำหนดสถานพยาบาลที่มีคุณสมบัติเพียงพอในการดำเนินการตรวจสุขภาพระดับชาติซึ่งจัดโดย 국민건강보험공단 (NHIS, National Health Insurance Service) โดยมีฐานทางกฎหมายจาก 건강검진기본법 (Framework Act on Health Examinations) สถานพยาบาลที่มีบุคลากร อุปกรณ์ และสถานที่เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด จะได้รับการขึ้นทะเบียนหลังผ่านขั้นตอนการกำหนด สามารถตรวจสอบสถานะการกำหนดได้จากบริการค้นหาสถานพยาบาลตรวจสุขภาพบนเว็บไซต์ของ NHIS สถานพยาบาลที่ได้รับการกำหนดต้องได้รับการกำหนดแยกตามประเภทของการตรวจ เช่น การตรวจสุขภาพทั่วไป การตรวจคัดกรองมะเร็ง เป็นต้น ดังนั้นหากต้องการเข้ารับการตรวจในรายการใดเป็นการเฉพาะ ควรตรวจสอบว่าสถานพยาบาลนั้นได้รับการกำหนดสำหรับรายการดังกล่าวหรือไม่ ความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนที่พบได้บ่อยประการหนึ่งคือการเข้าใจว่าเมื่อได้รับการกำหนดเป็นสถานพยาบาลตรวจสุขภาพแล้วจะสามารถดำเนินการตรวจได้ทุกรายการ ซึ่งไม่เป็นความจริง

สถานพยาบาลที่เข้าร่วมโครงการและได้รับการกำหนดให้บริการตรวจรักษาเด็กในช่วงกลางคืนและวันหยุด

달빛어린이병원 (Dalbit Eorini Byeongwon – โรงพยาบาลเด็กแสงจันทร์) คือสถานพยาบาลที่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (MOHW) กำหนดและสนับสนุนการดำเนินงาน เพื่อให้สามารถตรวจรักษาผู้ป่วยเด็กที่มีอาการไม่รุนแรงได้ในช่วงกลางคืนของวันธรรมดา วันหยุดสุดสัปดาห์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เนื่องจากสถานพยาบาลที่เข้าร่วมและเวลาให้บริการแตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่ ก่อนเข้ารับบริการจึงต้องตรวจสอบเวลาให้บริการจริงของโรงพยาบาลนั้น ๆ จากกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หรือพอร์ทัลการแพทย์ฉุกเฉิน (응급의료포털 – E-Gen) เสมอ ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่า 달빛어린이병원 เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมงเสมอ แต่ในความเป็นจริงแต่ละโรงพยาบาลให้บริการตรวจรักษาเด็กเฉพาะในช่วงเวลากลางคืนและวันหยุดที่กำหนดไว้เท่านั้น นอกจากนี้ ต่างจากห้องฉุกเฉิน สถานพยาบาลเหล่านี้ดำเนินงานโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจรักษาโรคในเด็กที่มีอาการไม่รุนแรง มิใช่ภาวะฉุกเฉินที่มีอาการรุนแรง

โรงพยาบาลที่ผ่านการประเมินสภาพแวดล้อมการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน และได้รับการกำหนดให้สามารถฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านได้

โรงพยาบาลฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน (수련병원) หมายถึงโรงพยาบาลที่ผ่านการประเมินของคณะกรรมการประเมินสภาพแวดล้อมการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน (전공의 수련환경평가위원회, Committee for the Evaluation of Resident Training Environment) ซึ่งดำเนินการโดยกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, MOHW – Ministry of Health and Welfare) และสมาคมโรงพยาบาลแห่งเกาหลี (대한병원협회, KHA – Korean Hospital Association) เป็นต้น ตามข้อกำหนดว่าด้วยสภาพแวดล้อมและระเบียบการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน และได้รับการกำหนดให้เป็นสถาบันฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน การพิจารณากำหนดสถานะดังกล่าวอาศัยเกณฑ์ว่าโรงพยาบาลเป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนดหรือไม่ ทั้งด้านสถานที่ บุคลากร และหลักสูตรการศึกษา ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบสถานะการเป็นโรงพยาบาลฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านได้จากเว็บไซต์ของโรงพยาบาล หรือจากเอกสารเผยแพร่ของสมาคมโรงพยาบาลแห่งเกาหลีและกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ มักมีความเข้าใจคลาดเคลื่อนว่าการเป็นโรงพยาบาลฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านเพียงอย่างเดียวหมายถึงระดับการรักษาที่สูงกว่า แต่แท้จริงแล้วเป็นการกำหนดสถานะเกี่ยวกับเงื่อนไขด้านการศึกษาของแพทย์ประจำบ้าน และไม่ใช่ตัวชี้วัดที่เชื่อมโยงโดยตรงกับผลลัพธ์ของการรักษา

เป็นระบบการรับรองที่ 의료기관평가인증원 (Korea Institute for Healthcare Accreditation, KOIHA) เป็นผู้ตรวจประเมินว่าสถานพยาบาลเป็นไปตามเกณฑ์ด้านความปลอดภัยและการบริหารคุณภาพหรือไม่

การรับรองคุณภาพสถานพยาบาลเป็นระบบที่ดำเนินการโดย 의료기관평가인증원 (Korea Institute for Healthcare Accreditation, KOIHA) ตามกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ (의료법, Medical Service Act) โดยจะประเมินระบบความปลอดภัยของผู้ป่วยและการบริหารคุณภาพบริการทางการแพทย์ เพื่อตรวจสอบว่าสถานพยาบาลเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดหรือไม่ สถานพยาบาลระดับโรงพยาบาลขึ้นไปสามารถยื่นขอรับการรับรองได้ตามความสมัครใจ แต่โรงพยาบาลดูแลระยะยาว (요양병원) และโรงพยาบาลจิตเวช (정신병원) จำเป็นต้องเข้ารับการรับรองตามข้อบังคับ ผลการรับรองและระยะเวลาที่มีผลบังคับใช้สามารถตรวจสอบได้ที่เว็บไซต์ของ 의료기관평가인증원 และสามารถตรวจสอบได้จากใบรับรองที่ติดแสดงไว้ภายในโรงพยาบาลด้วย ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการตัดสินว่าโรงพยาบาลที่ได้รับการรับรองย่อมเหนือกว่าโรงพยาบาลที่ไม่ได้รับการรับรองในทุกกรณี แต่ในความจริงการรับรองเป็นเพียงการแสดงว่าเป็นไปตามเกณฑ์ ณ ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น และไม่ได้หมายถึงผลลัพธ์ของการรักษาพยาบาลโดยรวม

หมายถึงรายการบริการทางการแพทย์ที่ประกันสุขภาพรับภาระค่าใช้จ่ายส่วนหนึ่งตามกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법, National Health Insurance Act)

요양급여 (Yoyang Geup-yeo, สิทธิประโยชน์ด้านการรักษาพยาบาล) หมายถึงบริการทางการแพทย์ที่กำหนดให้ 건강보험공단 (NHIS, National Health Insurance Service) รับภาระค่าใช้จ่ายส่วนหนึ่งตามที่กำหนดไว้ โดยอาศัยกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법, National Health Insurance Act) ครอบคลุมรายการที่จำเป็นต่อการรักษา เช่น การตรวจวินิจฉัยโดยแพทย์ การตรวจทางห้องปฏิบัติการ ยา หัตถการ และการผ่าตัด การพิจารณาว่ารายการใดอยู่ในสิทธิประโยชน์และอัตราการร่วมจ่ายของผู้ป่วยเป็นเท่าใด จะกำหนดตามประกาศของกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, Ministry of Health and Welfare) และตามเกณฑ์สิทธิประโยชน์ของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service, 건강보험심사평가원) ซึ่งสามารถตรวจสอบสถานะสิทธิประโยชน์ของแต่ละรายการได้ที่เว็บไซต์ของ HIRA การตรวจหรือการรักษาแบบเดียวกันอาจจัดเป็นรายการที่อยู่ในสิทธิประโยชน์ (급여) หรือไม่อยู่ในสิทธิประโยชน์ (비급여) แตกต่างกันได้ ขึ้นอยู่กับชื่อการวินิจฉัยหรือเงื่อนไขในการให้บริการ จึงจำเป็นต้องตรวจสอบล่วงหน้า ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่ารายการที่อยู่ในสิทธิประโยชน์นั้นไม่มีค่าใช้จ่ายเลย แต่ในความเป็นจริง สิทธิประโยชน์หมายถึงประกันรับภาระค่าใช้จ่ายเพียงส่วนหนึ่ง ส่วนที่เหลือผู้ป่วยต้องรับผิดชอบเอง

รายการบริการทางการแพทย์ที่ไม่อยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพ ผู้ป่วยจึงต้องรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลทั้งจำนวน

บริการนอกความคุ้มครอง (비급여) หมายถึงบริการทางการแพทย์ที่ถูกยกเว้นจากขอบเขตสิทธิประโยชน์ด้านการรักษาพยาบาล หรือกำหนดไว้เป็นรายการแยกต่างหากตามกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법, National Health Insurance Act) โดยที่ 국민건강보험공단 (NHIS – National Health Insurance Service) ไม่ร่วมรับภาระค่าใช้จ่าย และผู้ป่วยเป็นผู้ชำระเต็มจำนวน สถานพยาบาลแต่ละแห่งอาจมีองค์ประกอบของรายการและวิธีคำนวณจำนวนเงินที่แตกต่างกัน เนื่องจากกฎหมายไม่ได้กำหนดราคาไว้เป็นมาตรฐานเดียวกัน ผู้ป่วยมีสิทธิได้รับคำอธิบายจากโรงพยาบาลเกี่ยวกับรายการนอกความคุ้มครองและค่าใช้จ่ายก่อนเข้ารับการรักษา ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่าหากเป็นบริการนอกความคุ้มครองแล้วย่อมเป็นการรักษาที่ไม่จำเป็นหรือไม่เป็นธรรม แต่ในความเป็นจริง หลายกรณีเป็นเพียงบริการที่ไม่ได้รวมอยู่ในเกณฑ์สิทธิประโยชน์ของระบบประกันสุขภาพ ทั้งที่เป็นการรักษาที่ดำเนินการตามหลักการทางการแพทย์

เป็นรายการรักษาพยาบาลที่ประกันสุขภาพไม่ครอบคลุม ผู้ป่วยจึงต้องรับภาระค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดด้วยตนเอง

รายการนอกความคุ้มครอง (비급여, bigeumyeo) หมายถึงการรักษาพยาบาลที่ถูกยกเว้นจากขอบเขตสิทธิประโยชน์ด้านการรักษา หรือถูกกำหนดไว้เป็นรายการแยกตามกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법, National Health Insurance Act) ซึ่ง NHIS (National Health Insurance Service) ไม่ร่วมรับภาระค่าใช้จ่าย และผู้ป่วยต้องชำระเงินเต็มจำนวน สถานพยาบาลแต่ละแห่งอาจมีการจัดองค์ประกอบของรายการและวิธีคำนวณจำนวนเงินที่แตกต่างกัน เนื่องจากกฎหมายไม่ได้กำหนดราคาไว้เป็นมาตรฐานเดียวกัน ผู้ป่วยมีสิทธิได้รับคำอธิบายจากโรงพยาบาลเกี่ยวกับรายการนอกความคุ้มครองและค่าใช้จ่ายก่อนเข้ารับการรักษา ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่าหากเป็นรายการนอกความคุ้มครองแล้วย่อมเป็นการรักษาที่ไม่จำเป็นหรือไม่เป็นธรรม แต่ในความเป็นจริง หลายกรณีเป็นการรักษาที่ดำเนินการตามหลักการทางการแพทย์ เพียงแต่ไม่ได้รวมอยู่ในเกณฑ์สิทธิประโยชน์ของระบบประกันสุขภาพเท่านั้น

หมายถึงส่วนของค่ารักษาพยาบาลในสิทธิประโยชน์ของประกันสุขภาพที่กำหนดให้ผู้ป่วยเป็นผู้จ่ายเอง

ค่าใช้จ่ายส่วนที่ผู้ป่วยรับผิดชอบเอง (본인부담금) หมายถึงจำนวนเงินที่ผู้ป่วยจ่ายโดยตรงที่เคาน์เตอร์ชำระเงินของโรงพยาบาล ซึ่งคือส่วนที่เหลือจากค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดที่อยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพ หลังหักส่วนที่ NHIS (National Health Insurance Service) เป็นผู้จ่าย โครงสร้างนี้กำหนดขึ้นตามกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법, National Health Insurance Act) และมีการออกแบบวิธีการรับภาระที่แตกต่างกันไปตามประเภทของการรักษาและประเภทของสถานพยาบาล เนื่องจากการที่ผู้ป่วยต้องรับภาระหรือไม่ และวิธีการคำนวณ จะแตกต่างกันไปตามว่าเป็นรายการที่อยู่ในสิทธิประโยชน์ (급여) หรือไม่อยู่ในสิทธิประโยชน์ (비급여) ดังนั้นการตรวจสอบการแยกประเภทรายการในสิทธิประโยชน์และนอกสิทธิประโยชน์ที่ระบุไว้ในใบเสร็จรับเงิน จึงเป็นวิธีทำความเข้าใจโครงสร้างภาระค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริง ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่าหากไม่มีค่าใช้จ่ายส่วนที่ผู้ป่วยรับผิดชอบเอง ก็เท่ากับค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดฟรี แต่ในความจริงรายการที่ไม่อยู่ในสิทธิประโยชน์นั้นผู้ป่วยต้องรับภาระเต็มจำนวน โดยแยกจากโครงสร้างค่าใช้จ่ายส่วนที่ผู้ป่วยรับผิดชอบเอง สามารถตรวจสอบรายละเอียดภาระค่าใช้จ่ายที่ถูกต้องได้จากใบแสดงรายละเอียดการคำนวณค่ารักษาพยาบาล (진료비 세부산정내역서)

หมายถึงส่วนของค่ารักษาพยาบาลในสิทธิประโยชน์ประกันสุขภาพที่กำหนดให้ผู้ป่วยรับผิดชอบด้วยตนเอง

ค่าใช้จ่ายส่วนที่ผู้ป่วยรับผิดชอบเอง (본인부담금, bonin-budamgeum) หมายถึงจำนวนเงินที่ผู้ป่วยชำระโดยตรงที่เคาน์เตอร์ของโรงพยาบาล ซึ่งคือส่วนที่เหลือจากค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดที่อยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพ หลังหักส่วนที่ NHIS (National Health Insurance Service) เป็นผู้จ่าย โครงสร้างนี้กำหนดขึ้นตามกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (National Health Insurance Act) และวิธีการรับภาระค่าใช้จ่ายได้รับการออกแบบให้แตกต่างกันไปตามประเภทของการรักษาและประเภทของสถานพยาบาล เนื่องจากการที่รายการนั้นเป็นรายการในสิทธิประโยชน์ (급여) หรือรายการนอกสิทธิประโยชน์ (비급여) จะทำให้การรับภาระค่าใช้จ่ายและวิธีคำนวณแตกต่างกัน การตรวจสอบการแยกประเภทรายการในสิทธิประโยชน์และนอกสิทธิประโยชน์ที่ระบุไว้ในใบเสร็จรับเงินจึงเป็นวิธีทำความเข้าใจโครงสร้างภาระค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริง ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่าหากไม่มีค่าใช้จ่ายส่วนที่ผู้ป่วยรับผิดชอบเองแล้ว ค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดจะไม่มีค่าใช้จ่าย แต่ในความเป็นจริง รายการนอกสิทธิประโยชน์นั้นผู้ป่วยต้องรับผิดชอบเต็มจำนวน โดยแยกจากโครงสร้างค่าใช้จ่ายส่วนที่ผู้ป่วยรับผิดชอบเอง รายละเอียดภาระค่าใช้จ่ายที่ถูกต้องสามารถตรวจสอบได้จากใบแสดงรายละเอียดการคิดค่ารักษาพยาบาล (진료비 세부산정내역서)

เป็นระบบลงทะเบียนในระบบประกันสุขภาพ ซึ่งเมื่อลงทะเบียนด้วยโรคร้ายแรงหรือโรคหายาก จะทำให้สัดส่วนค่าใช้จ่ายที่ผู้ป่วยต้องร่วมจ่ายสำหรับการรักษาโรคนั้นลดลง

산정특례 (Sanjeong-teungnye) เป็นระบบที่ผู้ป่วยซึ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคในกลุ่มที่ 보건복지부 (Ministry of Health and Welfare – กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ) กำหนด เช่น โรคมะเร็ง โรคหายาก และโรคเรื้อรังรุนแรงที่รักษายาก สามารถลงทะเบียนกับ 국민건강보험공단 (NHIS – National Health Insurance Service) เพื่อให้มีการใช้วิธีคำนวณค่าใช้จ่ายส่วนที่ผู้ป่วยต้องร่วมจ่ายเป็นการเฉพาะสำหรับการรักษาที่เกี่ยวข้องกับโรคนั้น การลงทะเบียนดำเนินการโดยสถานพยาบาลที่ให้การวินิจฉัยเป็นผู้ออกเอกสาร แล้วผู้ป่วยหรือโรงพยาบาลยื่นคำขอต่อ NHIS ระยะเวลาการได้รับสิทธิถูกกำหนดไว้ตามแต่ละโรค และในบางกรณีเมื่อครบกำหนดแล้วจำเป็นต้องดำเนินการลงทะเบียนใหม่ ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่าการลงทะเบียน 산정특례 ครอบคลุมค่ารักษาพยาบาลทั้งหมด แต่ในความจริงจะไม่ครอบคลุมการรักษาที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับโรคที่ลงทะเบียนไว้ สามารถตรวจสอบสถานะการลงทะเบียนและระยะเวลาการได้รับสิทธิได้ผ่านเว็บไซต์ของ NHIS หรือศูนย์ให้คำปรึกษา

หมายถึงรายการที่อยู่ระหว่างรายการที่ได้รับสิทธิประโยชน์เต็มรูปแบบและรายการที่ไม่อยู่ในสิทธิประโยชน์ โดยมีการกำหนดสัดส่วนการร่วมจ่ายของผู้ป่วยไว้เป็นการเฉพาะเพื่อการบริหารจัดการ

สิทธิประโยชน์แบบคัดกรอง (선별급여) คือรายการที่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부 / Ministry of Health and Welfare) กำหนดให้มีการบริหารจัดการโดยแยกกำหนดโครงสร้างการร่วมจ่ายของผู้ป่วยไว้เป็นการเฉพาะ ในขั้นก่อนที่จะเปลี่ยนสถานะเป็นรายการที่ได้รับสิทธิประโยชน์ โดยพิจารณาจากประสิทธิผลของการรักษาและภาระค่าใช้จ่าย เป็นต้น การกำหนดรายการดังกล่าวอาศัยอำนาจตามกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법 / National Health Insurance Act) และประกาศที่เกี่ยวข้อง และมีวิธีคำนวณส่วนร่วมจ่ายของผู้ป่วยแตกต่างจากรายการสิทธิประโยชน์ทั่วไป ในใบเสร็จค่ารักษาพยาบาลหรือเอกสารแสดงรายละเอียดค่าใช้จ่าย รายการสิทธิประโยชน์แบบคัดกรองจะถูกระบุแยกออกจากรายการสิทธิประโยชน์ทั่วไปและรายการที่ไม่อยู่ในสิทธิประโยชน์ ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการเข้าใจว่าสิทธิประโยชน์แบบคัดกรองเหมือนกับรายการที่ไม่อยู่ในสิทธิประโยชน์ และผู้ป่วยต้องรับภาระค่าใช้จ่ายทั้งจำนวน แต่สิทธิประโยชน์แบบคัดกรองแตกต่างออกไป เนื่องจากเป็นรายการที่ได้รับความคุ้มครองจากประกันสุขภาพ ทั้งนี้ สามารถตรวจสอบได้ว่ารายการใดเข้าเกณฑ์หรือไม่ ผ่านข้อมูลเกณฑ์สิทธิประโยชน์ของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service)

เป็นองค์กรกึ่งภาครัฐในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, Ministry of Health and Welfare) ที่รับผิดชอบการตรวจสอบค่ารักษาพยาบาลในระบบประกันสุขภาพและการประเมินคุณภาพบริการทางการแพทย์

건강보험심사평가원 (HIRA, Health Insurance Review and Assessment Service) เป็นหน่วยงานที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법, National Health Insurance Act) มีภารกิจตรวจสอบความเหมาะสมของค่ารักษาพยาบาลที่สถานพยาบาลเรียกเก็บ และประเมินคุณภาพของบริการทางการแพทย์ หน่วยงานนี้ดำเนินงานภายใต้ทิศทางนโยบายของกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, Ministry of Health and Welfare) และยังรับผิดชอบงานเปิดเผยข้อมูลต่อประชาชน เช่น การประกาศค่ารักษาพยาบาลที่ไม่อยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพ (비급여) และการให้ข้อมูลการรักษาของโรงพยาบาลแต่ละแห่ง ประชาชนทั่วไปสามารถค้นหาและตรวจสอบค่าใช้จ่ายส่วนที่ไม่อยู่ในความคุ้มครองของแต่ละโรงพยาบาล รวมถึงผลการประเมินความเหมาะสมของบริการ ได้จากเว็บไซต์ของ HIRA ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่า HIRA เป็นหน่วยงานที่จัดเก็บเบี้ยประกันสุขภาพหรือจ่ายเงินสินไหม แต่ในความเป็นจริงภารกิจดังกล่าวอยู่ในความรับผิดชอบของ 국민건강보험공단 (NHIS, National Health Insurance Service)

เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบการเรียกเก็บและจัดเก็บเบี้ยประกันสุขภาพ การจ่ายสิทธิประโยชน์ประกันภัย รวมถึงการบริหารการเงินของระบบประกันสุขภาพและการจัดการผู้เอาประกัน

สำนักงานประกันสุขภาพแห่งชาติเกาหลี (NHIS) เป็นหน่วยงานที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ (국민건강보험법) มีบทบาทในการเรียกเก็บและจัดเก็บเบี้ยประกันสุขภาพจากประชาชน และบริหารจัดการคุณสมบัติของผู้เอาประกัน นอกจากนี้ยังทำหน้าที่จ่ายเงินให้แก่สถานพยาบาลในส่วนที่ประกันสุขภาพรับผิดชอบจากค่ารักษาพยาบาลที่อยู่ในความคุ้มครองซึ่งเกิดขึ้นในโรงพยาบาล โดยเป็นไปตามผลการตรวจสอบของ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) หน่วยงานนี้อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부) และยังรับผิดชอบโครงการตรวจสุขภาพ ตลอดจนการดำเนินงานประกันการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุด้วย ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบประวัติการชำระเบี้ยประกันของตนเอง หรือตรวจสอบว่าตนเป็นผู้มีสิทธิเข้ารับการตรวจสุขภาพหรือไม่ ได้ผ่านเว็บไซต์ของสำนักงานหรือที่สาขาของสำนักงาน ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่าสำนักงานเป็นผู้ตรวจสอบความเหมาะสมของค่ารักษาพยาบาล แต่งานด้านการตรวจสอบนั้นอยู่ในความรับผิดชอบของ HIRA (건강보험심사평가원)

เป็นหน่วยงานภาครัฐในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) ที่สนับสนุนการส่งเสริมอุตสาหกรรมสุขภาพและการวิจัยเชิงนโยบาย

한국보건산업진흥원 (Korea Health Industry Development Institute, KHIDI) เป็นหน่วยงานในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (Ministry of Health and Welfare) ทำหน้าที่สนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรมสุขภาพและการแพทย์ การวิจัยเชิงนโยบายที่เกี่ยวข้อง การสำรวจจัดทำสถิติ และการพัฒนาบุคลากร หน่วยงานนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับการตรวจสอบค่ารักษาพยาบาลของโรงพยาบาลหรือการบริหารการเงินของระบบประกันสุขภาพ แต่รับผิดชอบงานที่มีลักษณะเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมและสนับสนุนเชิงนโยบายเป็นหลัก งานหลักของหน่วยงานยังรวมถึงการสนับสนุนการขยายบริการทางการแพทย์ไปต่างประเทศ และการจัดพิมพ์เผยแพร่สถิติอุตสาหกรรมสุขภาพด้วย ประชาชนทั่วไปมักไม่ได้ใช้บริการหน่วยงานนี้โดยตรงเพื่อเลือกโรงพยาบาลหรือตรวจสอบค่ารักษาพยาบาล โดยข้อมูลดังกล่าวมักตรวจสอบผ่าน HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service) หรือ 국민건강보험공단 (NHIS, National Health Insurance Service) ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่าหน่วยงานนี้รับผิดชอบการประเมินโรงพยาบาลหรือการเปิดเผยค่ารักษาพยาบาล ซึ่งงานดังกล่าวอยู่ในความรับผิดชอบของ HIRA

เป็นหน่วยงานบริหารส่วนกลางที่กำกับดูแลนโยบายด้านสาธารณสุขและการแพทย์โดยรวม เช่น ประกันสุขภาพและการบริหารจัดการสถานพยาบาล

กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (보건복지부, Ministry of Health and Welfare) เป็นหน่วยงานบริหารส่วนกลางที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายว่าด้วยการจัดระเบียบองค์กรของรัฐ (정부조직법, Government Organization Act) มีหน้าที่กำหนดนโยบายเกี่ยวกับสุขภาพและสวัสดิการของประชาชน รวมถึงกำกับดูแลกฎหมายและระบบต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง กระทรวงเป็นผู้ออกแบบโครงสร้างของระบบประกันสุขภาพ จัดทำนโยบายการเปิดเผยข้อมูล เช่น ระบบการประกาศค่ารักษาพยาบาลที่ไม่อยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพ (비급여, non-covered services) และบริหารกำกับดูแลการดำเนินงานของหน่วยงานในสังกัด ได้แก่ HIRA (Health Insurance Review and Assessment Service; 건강보험심사평가원) และ NHIS (National Health Insurance Service; 국민건강보험공단) นอกจากนี้ อำนาจตามกฎหมายเกี่ยวกับระบบการแพทย์โดยรวม เช่น เกณฑ์การจัดตั้งสถานพยาบาลและการบริหารจัดการใบอนุญาตประกอบวิชาชีพของบุคลากรทางการแพทย์ ก็อยู่ในความรับผิดชอบของกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการเช่นกัน ประชาชนทั่วไปสามารถตรวจสอบการประกาศนโยบายหรือการเปลี่ยนแปลงของระบบต่าง ๆ ได้ผ่านเว็บไซต์ของกระทรวง ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือการคิดว่ากระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการเป็นผู้ดำเนินการตรวจสอบค่ารักษาพยาบาลรายกรณีหรือจ่ายเงินประกันโดยตรง แต่งานปฏิบัติการเหล่านี้อยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงานในสังกัด